Σε ένα επιβαρυμένο διεθνές περιβάλλον και με ορισμένα νέα δεδομένα, αναμένεται να πραγματοποιηθεί η νέα συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη την ερχόμενη εβδομάδα. Οι λεπτομέρειες και το χρονοδιάγραμμα της συνάντησης δεν είχαν καθοριστεί έως και την τελευταία στιγμή, προτού αναχωρήσει η ελληνική αποστολή για την έδρα του Οργανισμού και σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, οι τελικές συνεννοήσεις θα γίνουν επί τόπου.

Επιδιώξεις και ρεαλισμός

Η ούτως ή άλλως εύθραυστη ισορροπία διαταράχθηκε το καλοκαίρι με το επεισόδιο της Κάσου – Καρπάθου, με το οποίο η Τουρκία αναβάθμισε για μία ακόμη φορά τις διεκδικήσεις της και προσέθεσε ένα ακόμη τμήμα των ελληνικών χωρικών υδάτων σε εκείνα που θέτει υπό αμφισβήτηση. Η κρίση αποφεύχθηκε, ωστόσο η ελληνική πλευρά προσέρχεται σε αυτή τη νέα συνάντηση με την επίγνωση ότι ο τούρκος πρόεδρος σε καμία περίπτωση δεν έχει μετριάσει τις αναθεωρητικές του διαθέσεις.

Σημειώνεται πάντως από κυβερνητικά στελέχη ότι στο σημείο που έχουν φτάσει οι επικοινωνίες και οι συναντήσεις κορυφής, θα πρέπει να διερευνηθούν και να εξευρεθούν οι προϋποθέσεις για το επόμενο βήμα.

Ποιο μπορεί να είναι αυτό και πού θα μπορούσε να τοποθετηθεί χρονικά είναι άγνωστο, όμως υπό αυτό το πρίσμα υψηλότατη διπλωματική πηγή αναφέρει κάτι αξιοσημείωτο: «Υπάρχει μια συναντίληψη στην Αθήνα και στην Αγκυρα ότι το ζήτημα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών θα μπορούσε να έχει λυθεί κατά τη διάρκεια της θητείας του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ταγίπ Ερντογάν».

Αναβαθμισμένο status

Ενα επιπρόσθετο νέο στοιχείο είναι ότι ο Πρωθυπουργός προσέρχεται στη νέα αυτή συνομιλία με τον πρόεδρο της Τουρκίας, όπως και στη Γενική Συνέλευση με την ευρύτερη έννοια, μετά την πρόσφατη εκλογή της Ελλάδας ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την επόμενη διετία – με τη στήριξη πάντως και της Τουρκίας.

Το νέο αυτό δεδομένο αξιολογείται ως σημαντική παράμετρος στις διμερείς συνομιλίες, αλλά και ευρύτερα. Ειδικότερα δε σε ό,τι αφορά τις όποιες εξελίξεις στο Κυπριακό και πρωτίστως την κρίση στη Μέση Ανατολή, την ανεξέλεγκτη κλιμάκωση του αραβοϊσραηλινού πολέμου, την ανάφλεξη στον Λίβανο και τον ρόλο που επιχειρεί να παίξει η Τουρκία στον μουσουλμανικό κόσμο και στη γεωπολιτική αναστάτωση της ΝΑ Μεσογείου, αλλά και στο μέτωπο της Ουκρανίας.

Υπό αυτούς τους όρους, η ελληνική κυβέρνηση έχει την επίγνωση ότι οι συναντήσεις και οι συνομιλίες με την τουρκική ηγεσία δεν θα είναι μια απλή υπόθεση. Μπορεί τα νερά στο Αιγαίο να παραμένουν ήρεμα, όμως αυτό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πρόοδος, ούτε και μία μόνιμη συνθήκη επί του πεδίου.

Υψηλόβαθμες διπλωματικές πηγές ανέφεραν τις προηγούμενες εβδομάδες ότι στο πεδίο του ελληνοτουρκικού διαλόγου υπάρχουν νέα δεδομένα προς αξιολόγηση. Υπό αυτή την έννοια, η συνάντηση της ερχόμενης εβδομάδας έχει προετοιμαστεί με μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα, ενώ εκτιμάται ότι η πρόσφατη προπαρασκευαστική συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν έγινε σε ένα κλίμα στοιχειώδους συνεννόησης.

Γαλάζια Πατρίδα και θαλάσσια πάρκα

Τα αγκάθια πάντως παραμένουν και το πώς θα μπορούσε να οδηγηθεί η συζήτηση μεταξύ των ηγεσιών και των υπουργών Εξωτερικών σε άλλα μονοπάτια δεν διαφαίνεται αυτή τη στιγμή.

Παρά ταύτα, στην Αθήνα εκδηλώνεται μια συγκρατημένη αισιοδοξία για την πορεία των συζητήσεων και υπό αυτή την έννοια, για τη στάση της Τουρκίας σε μια σειρά ζητήματα.

Μεταξύ άλλων, επισημαίνεται από διπλωματικές πηγές ότι στα νέα τουρκικά βιβλία της Γεωγραφίας μπορεί να μην έχει αλλοιωθεί κατ’ ελάχιστον η ουσία της «Γαλάζιας Πατρίδας», είναι όμως μετριασμένος ο τρόπος με τον οποίον παρουσιάζεται, δίχως επιθετικές αναφορές κατά της Ελλάδας. «Στο κείμενο δεν γίνεται καμία αναφορά στην Ελλάδα, για πρώτη φορά σε χάρτη δεν γίνεται λόγος για «Θάλασσα των Νήσων» αλλά για Αιγαίο Πέλαγος, ενώ απουσιάζει και το αυθαίρετο όριο που χωρίζει το πέλαγος στα δύο» επισημαίνεται.

Σημειώνεται από κυβερνητικά στελέχη ότι στο σημείο που έχουν φτάσει οι επικοινωνίες και οι συναντήσεις κορυφής, θα πρέπει να διερευνηθούν και να εξευρεθούν οι προϋποθέσεις για το επόμενο βήμα.

Οι ίδιες πηγές τονίζουν εν όψει της συνάντησης κορυφής και των όσων εκτιμάται ότι θα ακολουθήσουν ότι η Αγκυρα δεν θα προκαλέσει προβλήματα στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, εφόσον το σχέδιο προχωρήσει και τελικώς υλοποιηθεί.

Επιπλέον, η Αθήνα διαμηνύει ότι προχωρεί κανονικά ο σχεδιασμός για την οριοθέτηση και δημιουργία των θαλασσίων πάρκων, παρά τις τουρκικές αντιδράσεις. Κατά τα όσα αναφέρουν διπλωματικές πηγές, το σχέδιο θα έχει υλοποιηθεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2025.

Σε αυτές τις συνθήκες και εν όψει της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν, η ελληνική πλευρά παραμένει πάντως σε εγρήγορση για τυχόν παρελκυστικές δηλώσεις ή κινήσεις του τούρκου προέδρου, είτε στο καθαρά διμερές επίπεδο, είτε το Κυπριακό, όπου η θέση της Αγκυρας για διχοτόμηση είναι πάγια και ναρκοθετεί κάθε απόπειρα επανέναρξης των συνομιλίων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει συνάντηση και με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες την Τρίτη, ενώ εξακολουθούν να διατυπώνονται ελπίδες ότι θα μπορούσε να επανεκκινήσει μια διαδικασία για το Κυπριακό υπό την αιγίδα του Οργανισμού με μια τριμερή συνάντηση.

Η προσέγγιση Αγκυρας – Καΐρου

Στο φόντο της προσπάθειας να διατηρηθεί ανοιχτός ο δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας και να μην ανατραπεί η εύθραυστη ισορροπία, προβάλλει η κλιμακούμενη κρίση στη Μέση Ανατολή, καθώς και κρίσιμες παράμεροι, όπως η πρόσφατη αναθέρμανση των σχέσεων του Ταγίπ Ερντογάν και του προέδρου της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι.

Η διαφαινόμενη συνεννόηση μεταξύ Αγκυρας και Καΐρου στη Λιβύη είναι μία νέα γεωπολιτική παράμετρος και παρακολουθείται με προβληματισμό από την Αθήνα.

Επιπλέον, η προεδρική εκλογή του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ αντιμετωπίζεται ως μία ακόμη κρίσιμη εκκρεμότητα σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά, αλλά και τη γενικότερη κλιμάκωση της κρίσης στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, με δεδομένο το πώς τοποθετούνται ως προς αυτά η Αθήνα και η Αγκυρα.

Το πρόσωπο που θα βρεθεί στον Λευκό Οίκο από τις αρχές του 2025 (και ειδικώς αν είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, που διατηρεί μία ειδική σχέση με τον Ταγίπ Ερντογάν) αξιολογείται ως ένα στοιχείο το οποίο μπορεί να επιδράσει και στον ελληνοτουρκικό διάλογο.

Πηγή: Το Βήμα

Διαβάζοντας το κείμενο που ενέκρινε χθες το υπουργικό στην Κύπρο, η ελληνική κυβέρνηση διαπιστώνει ότι δεν έχει διευθετηθεί κανένα από τα κρίσιμα θέματα, τα πάντα είναι ανοικτά και επομένως το καλώδιο βρίσκεται επί ξυρού ακμής, όπως έχει ήδη μεταφερθεί στη Λευκωσία.

Κατ’ αρχάς, η διαφαινόμενη τακτοποίηση της εκκρεμότητας γύρω από την ανάκτηση του κόστους από τον ΑΔΜΗΕ κατά τη φάση της κατασκευής, με 25 εκατ. ευρώ ανά έτος και συνολικά 125 εκατ. ευρώ, όπως ανέφερε χθες ο Κύπριος υπ. Ενέργειας Γ. Παπαναστασίου, τελεί εν αμφιβόλω. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, το τελικό κείμενο εμπεριέχει τη φράση ότι τα ποσά «μπορεί» να φτάνουν μέχρι και το ύψος των 125 εκατ.

Η λέξη «μπορεί» σημαίνει ότι το κόστος ανάκτησης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια της κυπριακής πλευράς και εναπόκειται στην ίδια αν θα είναι 50, 60, 100 ή παραπάνω εκατομμύρια, χωρίς να έχει αναληφθεί η σχετική ρητή δέσμευση.

Δεύτερον, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν πρόκειται να εισέλθει άμεσα μετοχικά στο έργο, παρά θα περιμένει πρώτα να παραλάβει έκθεση από ξένο οίκο για τη μελέτη βιωσιμότητας του έργου, κάτι που μάλλον τοποθετείται γύρω στον Δεκέμβριο.

Σημειωτέον ότι η συμμετοχή της Κύπρου στο μετοχικό κεφάλαιο είχε δοθεί, όπως λένε κυβερνητικές πηγές, ως αντάλλαγμα από τη Λευκωσία προς την Αθήνα, προκειμένου η τελευταία να συναινέσει στον επιμερισμό 50% – 50% του γεωπολιτικού ρίσκου. Στο σενάριο δηλαδή εμπλοκής του έργου για λόγους ανωτέρας βίας, εξαιτίας του υπαρκτού γεωπολιτικού κινδύνου από τον τουρκικό παράγοντα.

Τρίτον, η κυπριακή πλευρά συμπεριέλαβε στο τελικό κείμενο, εντελώς αυθαίρετα όπως λένε κυβερνητικές πηγές, τον όρο ότι στο σενάριο που το τελικό κόστος του έργου ξεπεράσει τον προϋπολογισμό των 1,94 δισ. ευρώ, τότε η επιπλέον διαφορά θα επιμεριστεί ισόποσα στις δύο χώρες, 50% – 50%.

Αλλάζοντας δηλαδή, όπως λένε οι ίδιες πηγές, τη μέχρι σήμερα συμφωνημένη κατανομή, που στηρίζεται στο σκεπτικό ότι αφού οι βασικοί ωφελούμενοι από το έργο είναι οι Κύπριοι καταναλωτές (σ.σ.: αίρεται η ενεργειακή απομόνωση του νησιού), αυτοί πρέπει να πληρώσουν και περισσότερο.

Σύμφωνα με τους συνομιλητές μας, αν ίσχυε κάτι τέτοιο, θα ανατρεπόταν η υφιστάμενη συμφωνία επιμερισμού του κόστους, 63% η Κύπρος, 37% η Ελλάδα, που αφορά κάθε τι γύρω από τη διασύνδεση, και ισχύει από το 2017 με τη διασυνοριακή κατανομή κόστους του έργου (Cross Border Cost Allocation), γνωστή ως CBCA. «Κάτι τέτοιο είναι εντελώς ανέφικτο νομικά, η συμφωνία για ένα έργο που σχεδιάστηκε με βάση τον συγκεκριμένο επιμερισμό του κόστους, δεν μπορεί να αλλάξει μονομερώς», εξηγούν κυβερνητικές πηγές.

Τέταρτον, η Λευκωσία συνεχίζει με κάθε ευκαιρία να αμφισβητεί τη χρησιμότητα του έργου, όπως επισημαίνουν τα ίδια στελέχη, την ανάλυση κόστους-οφέλους (Cost Benefit Analysis – CBA), πάνω στην οποία στηρίζεται η διασύνδεση, να εγείρει νέες απαιτήσεις για τροποποίηση των συμφωνιών και γενικώς να ζητά αλλαγές σχεδόν σε κάθε μια από τις κεφαλαιώδεις συμφωνίες στις οποίες στηρίζεται το έργο.

Στη συνάντηση όπως περιέγραψε και ο υπουργός εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης θα γίνει «επιβεβαίωση της διάθεσης διαλόγου, αποτίμηση μέχρι τώρα πορείας και προγραμματισμός επομένων βημάτων» και θα υπάρξει το χρονοδιάγραμμα για τον Πολιτικό Διάλογο, τη Θετική Ατζέντα και τα ΜΟΕ, με ορίζοντα την επόμενη συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας που θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία πιθανότατα στο τέλος του χρόνου.

Σε ένα διεθνές περιβάλλον που είναι εξαιρετικά ασταθές, η «μη ένταση» με την Τουρκία είναι θετική αλλά όσο παραμένουν στο τραπέζι οι διεκδικήσεις της Τουρκίας εις βάρος της χώρας μας και όσο εξελίσσεται η προσπάθεια ανάδειξης της Τουρκίας ως ηγεμονικής περιφερειακής δύναμης, υπάρχει διαρκώς ο κίνδυνος επιστροφής της έντασης καθώς η τουρκική πλευρά έχει εκλάβει εντελώς λανθασμένα, ως όρο για τη συνέχιση του σημερινού ήπιου κλίματος, την αποχή άσκησης εκ μέρους της Ελλάδας των κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Και αυτή ακριβώς η κατάσταση είναι που θέτει και τα όρια στην τωρινή διαδικασία εφόσον δεν επιλυθεί η διαφορά που αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.

Ο Γ. Γεραπετρίτης δήλωσε ότι η έναρξη της συζήτησης θα γίνει όταν ωριμάσουν οι συνθήκες και εναπόκειται στους δυο ηγέτες το πότε θα δώσουν το σύνθημα για την έναρξη των συνομιλιών για την οριοθέτηση. Βεβαίως, αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εάν η Τουρκία δείξει ότι είναι διατεθειμένη για ουσιαστικές συνομιλίες εγκαταλείποντας θέσεις που είναι απαγορευτικές για την Ελλάδα καθώς άπτονται ακόμη και θεμάτων κυριαρχίας.

Ο Υπουργός Εξωτερικών τις τελευταίες ημέρες, βεβαίως, παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα για τα ελληνοτουρκικά δηλώνοντας ότι υπάρχει «ιστορική ευκαιρία» και ότι τώρα είναι η στιγμή για να λυθούν παλιές εκκρεμότητες, δήλωση η οποία προϊδεάζει για εξελίξεις στο μείζον αυτό ζήτημα.

Εξάλλου οι κ. Μητσοτάκης και Ερντογάν δε θα αποφασίσουν εν κενώ αλλά θα λάβουν την απόφαση τους μετά από την προεργασία η οποία θα γίνει από τους δυο υπουργούς εξωτερικών οι οποίοι το τελευταίο διάστημα είχαν τουλάχιστον δυο κατ ιδίαν συναντήσεις για την προετοιμασία της συνάντησης της Νέας Υόρκης.

Όμως εφόσον δεν έχουν προκύψει νέα δεδομένα (τα οποία εάν υπάρχουν πάντως έχουν κρατηθεί μυστικά) είναι εξαιρετικά δύσκολος ο εντοπισμός αυτής της «ιστορικής ευκαιρίας» στην οποία αναφέρεται ο Υπουργός Εξωτερικών. Και πάντως μέχρι στιγμής η Τουρκία δημοσίως κάθε άλλο παρά έχει απομακρυνθεί από πάγιες θέσεις οι οποίες και ευθύνονται για το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα επίλυση στο πρόβλημα της οριοθέτησης.

Διότι ακόμη και στην περίοδο των διερευνητικών επαφών επί κυβέρνησης Κ. Σημίτη όταν οι δυο πλευρές έφθασαν πολύ κοντά, σύμφωνα με τους πρωταγωνιστές της εποχής, συμφωνία δεν υπήρξε καθώς η Τουρκία την τελευταία στιγμή πρόβαλε όλο και νέες αξιώσεις που αφορούσαν την εθνική κυριαρχία.

Τα τελευταία δείγματα γραφής της Άγκυρας κάθε άλλο προδιαθέτουν για «ιστορική ευκαιρία». Με τις επιστολές στον ΟΗΕ η Τουρκία έχει εγείρει επισήμως θέμα ελληνικής κυριαρχίας σε μεγάλο αριθμό νησιών με την επίκληση της δήθεν παραβίασης του όρου αποστρατικοποίησης, με αφορμή τα θαλάσσια πάρκα επανάφερε πλήρως τη διεκδίκηση των «γκρίζων ζωνών», με το τελευταίο επεισόδιο στην Κάσο έδειξε την αποφασιστικότητα της για επιβολή του Τουρκολιβυκού Μνημονίου…

Είναι σαφές ότι οποιαδήποτε συζήτηση όσο καλοπροαίρετα κι αν ξεκινήσει και ό,τι τέχνασμα κι αν εφευρεθεί για να προχωρήσει έστω και ως άσκηση εργασίας το θέμα της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, (ακόμη και για την προηγούμενη συνεννόηση για την άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων) το θέμα του casus belli που αποσκοπεί στον περιορισμό της άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας αλλά και οι «γκρίζες ζώνες» που αφορούν αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας, είναι εμπόδια που δεν μπορούν να ξεπεραστούν.

Και εξάλλου είναι θέματα τα οποία ούτε στη Χάγη μπορούν να παραπεμφθούν λόγω και των ελληνικών επιφυλάξεων αλλά και για λόγους ουσίας καθώς θα σήμαινε ότι η Ελλάδα αποδέχεται να παραδοθεί η κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της στην κρίση ενός Δικαστηρίου.

Είναι κατανοητό ότι η αγωνία για το πόσο θα συντηρηθεί αυτό το ήπιο κλίμα στα ελληνοτουρκικά, γεννάει τον πειρασμό για το επόμενο βήμα ώστε να επιδιωχθεί η δυνατότητα επίλυσης του μείζονος θέματος της οριοθέτησης. Αλλά αυτή η αγωνία δεν μπορεί να μετατραπεί σε τροχοπέδη που θα διολισθήσει σε μια εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση με την Τουρκία που τελικά δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από μια διαπραγμάτευση επί των τουρκικών διεκδικήσεων και θα προσφέρει στην Τουρκία όσα μόνο με νικηφόρο πόλεμο θα αποκτούσε.

Και αυτό φυσικά δεν μπορεί να θεωρηθεί «ιστορική ευκαιρία», τουλάχιστον για την Ελλάδα…

Πηγή: liberal.gr

Προσπαθώντας να πετύχει αναγνώριση του ψευδοκράτους και εκμεταλλευόμενος την πρόσφατη εκλογή ως βουλευτού του Εργατικού Κόμματος της Τ/κ καταγωγής, τέως ηγέτιδας του Δημαρχείου του Ένφινλτ, Nesil Caliskan, ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ βρίσκεται στο Λονδίνο αυτές τις μέρες για σειρά «περιθωριακών» συναντήσεων (δεν θα γίνει δεκτός από κυβερνητικά στελέχη). Διασπείρει τα γνωστά ψεύδη για το Κυπριακό, διαστρεβλώνει τα πραγματικά γεγονότα στην Κύπρο από το 1960 και εντεύθεν και προβάλλει την αναιδή απαίτηση για απ’ ευθείας πτήσεις και εμπόριο με τα κατεχόμενα.

^{Στιγμιότυπο από τη συνάντηση σε αίθουσα της Βουλής των Κοινοτήτων}

«Φωνή της Τουρκίας και στου ψευδοκράτους στο Βρετανικό Κοινοβούλιο»

Η εκλογή της Νεσίλ Καλισκάν θεωρείται από τον Τατάρ σαν ένα ισχυρότατο όπλο στην προσπάθεια της Τουρκίας να πετύχει αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος. Και η κυρία Καλισκάν (παντρεμένη με Τούρκο εκ Τουρκίας) ανταποκρίνεται πλήρως σ’ αυτό το ρόλο, καλώντας στο κτήριο του Βρετανικού Κοινοβουλίου τον Τατάρ όπου είχε μαζί του συνάντηση για… συντονισμό της δράσης τους.Υποδέχθηκε τον Τατάρ σαν… πρόεδρο κράτους, στιγμή που η βρετανική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει ούτε το ψευδοκράτος ούτε τον ίδιο ως πρόεδρο.

Επίσης, μια από τις πρώτες πολιτικές της δράσεις αμέσως μετά την εκλογή της ήταν να πρωτοστατήσει στην ίδρυση «Ομάδας Εργατικών Φίλων της Τουρκίας» (ίδε αφίσα).

Συνάντηση με 4 κοινοβουλευτικούς

Ο κατοχικός ηγέτης συναντήθηκε σε αίθουσα της Βουλής με τη λεγόμενη «Ομάδα Φιλίας με την TRNC» (ψευδοκράτος). Στη συνάντηση μίας ώρας, εκτός από την Νεσίλ Καλισκάν, συμμετείχαν η γνωστή από παλιά φιλότουρκος βαρόνη Sarah Ludford (Κόμμα Φιλελευθέρων) και δύο άλλοι μουσουλμάνοι, ο λόρδος Hussain (Φιλελεύθερος) και ο βουλευτής Imran Hussain (ανεξάρτητος, αφού έχει αποβληθεί από το Εργατικό Κόμμα για 6 μήνες διότι δεν ακολούθησε τη γραμμή του κόμματος σε ένα νομοσχέδιο. Πριν τις εκλογές είχε παραιτηθεί από σκιώδης υπουργός, επικρίνοντας τον Κίαρ Στάρμερ ότι υποστηρίζει το Ισραήλ στον πόλεμο στη Γάζα).

Μαύρη προπαγάνδα και ασύστολα ψεύδη

Στην ομιλία του προς τους τέσσερις κοινοβουλευτικούς, ο Τατάρ συνεχάρη τη Nesli Çalışkan για το γεγονός ότι ήταν η πρώτη Τουρκοκύπρια γυναίκα που εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και της ευχήθηκε καλή επιτυχία. Ο κατοχικό ηγέτης ευχαρίστησε τα μέλη της Ομάδας Φιλίας της ΤΔΒΚ του Κοινοβουλίου για τις δραστηριότητες άσκησης πίεσης που «αποκάλυψαν την κατάσταση και την αδικία προς τον τουρκοκυπριακό λαό, ο οποίος εξακολουθεί να στερείται ακόμη και να κάνει τη φωνή του να ακουστεί σε πολλές διεθνείς πλατφόρμες» (Δεν τους είπε, ασφαλώς, ότι οι Τ/κ δεν στερούνται τίποτα διότι έχουν διαβατήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας και μπορούν ελεύθερα να πάνε όπου θέλουν. Απομονωμένοι είναι μόνο οι παράνομοι έποικοι).

Ο Τατάρ δήλωσε ότι το νησί της Κύπρου έχει γεωστρατηγική σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς βρίσκεται 40 μίλια από τη νότια ακτή της Τουρκίας και περίπου 700 μίλια από την Ελλάδα. (Υπονοώντας ότι η Κύπρος πρέπει να βρίσκεται στις αγκάλες της Τουρκίας λόγω εγγύτητας…).

Ακολούθως ο Τατάρ εξήγησε το… όραμά του για διχοτόμηση της Κύπρου:

«Καθιστούμε σαφές ότι θέλουμε μια ρεαλιστική, βιώσιμη και βιώσιμη λύση. Ο τουρκοκυπριακός λαός, ο οποίος έχει ίσα και εγγενή δικαιώματα στην Κύπρο, έχει καταβάλει επίπονες προσπάθειες για την επίτευξη λύσης σε ομοσπονδιακή βάση για περισσότερο από μισό αιώνα. (ποτέ δεν δέχθηκαν ομοσπονδιακή λύση. Οι προτάσεις τους ήταν πάντα για λύση συνομοσπονδίας). Το 1960, ο λαός μου ήταν συνιδρυτής της Κυπριακής Συνεργατικής Δημοκρατίας, η οποία είχε τρία εγγυήτρια κράτη, δηλαδή την Τουρκία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο. (Οι Τ/κ εναντιώθηκαν στον απελευθερωτικό αγώνα των Ε/κ υποστηρίζοντας την αποικιοκρατία). Ωστόσο, αυτή η εταιρική σχέση έσπασε από την ελληνοκυπριακή πλευρά τον Δεκέμβριο του 1963 λόγω της επιθυμίας τους να προσαρτήσουν την Κύπρο στην Ελλάδα και οι Τουρκοκύπριοι αποκλείστηκαν από τα κρατικά όργανα της δημοκρατίας με τη δύναμη των όπλων. (Τα γεγονότα μαρτυρούν ότι η τουκανταρσία ήταν σχέδιο της Τουρκίας για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας). Από το 1963 έως το 1974, υπήρξαν επιθέσεις σε όλο το νησί και θηριωδίες εναντίον του λαού μου, ο οποίος αναγκάστηκε να ζήσει σε γκέτο. (οι επιθέσεις εναντίον των Τ/κ έγιναν κυρίως από την τουρκική τρομοκρατική οργάνωση ΤΜΤ, η οποία δολοφονούσε όσους Τ/κ δεν ήθελαν να ζήσουν σε γκέτο, όπου διά της βίας τους μετέφεραν). Στις 15 Ιουλίου 1974, η ελληνική χούντα οργάνωσε πραξικόπημα και κήρυξε ότι η Κύπρος είχε γίνει ελληνικό νησί. Η Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, αναγκάστηκε να παρέμβει σύμφωνα με τις συνθήκες και να σώσει τον τουρκοκυπριακό λαό από τον αφανισμό». (Το χουντικό πραξικόπημα ήταν εναντίον του Μακαρίου, με απώτερο στόχο να διαμοιραστεί η Κύπρος με την Τουρκία, όχι για να γίνει ελληνικό νησί, γι’ αυτό και οι πραξικοπηματίες διακήρυξαν ότι συνεχίζεται η ανεξάρτητη πολιτική. Αν η Τουρκία επενέβαινε με βάση τις Συνθήκες, δηλαδή να αποκαταστήσει τη Συνταγματική τάξη, γιατί δεν αποχώρησε μετά που ανέλαβε ο Κληρίδης, στις 23/7/74, ή έστω μετά που επανήλθε ο Μακάριος στις 7/12/74;)

Εξηγώντας ότι ο τουρκοκυπριακός λαός αγωνίζεται για περισσότερο από μισό αιώνα για την επίτευξη ομοσπονδιακής λύσης στη βάση της ισότητας (πράγματι, αυτό ήθελαν και επεδίωκαν πάντα, πολιτική και κυριαρχική ισότητα «δύο κρατών»), ο Τατάρ συνέχισε:

«Ο πρώην Ελληνοκύπριος Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ρολάνδης έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι είναι η ελληνοκυπριακή πλευρά που απορρίπτει τουλάχιστον 15 σχέδια λύσης. (Ας μας υποδείξει οποιοσδήποτε, αφού ο παραμυθάς Ρολάνδης πέθανε, ποιο σχέδιο απορρίψαμε και το δέχτηκε η Τουρκία, εκτός από το διχοτομικό τερατούργημα Ανάν).

Αναφερόμενος στις δηλώσεις του Τζακ Στρο, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών κατά την περίοδο του Σχεδίου Ανάν το 2004, ο Πρόεδρος Τατάρ είπε: «Ο κ. Στρο υποστήριξε μια ομοσπονδιακή λύση όταν ήταν στην εξουσία το 2004. Ωστόσο, ο κ. Στρο, ο οποίος έχει δει τις πραγματικότητες και τις συνέπειες στην Κύπρο, σήμερα υποστηρίζει ανοιχτά το όραμά μου για μια λύση δύο κρατών στην Κύπρο και δηλώνει ότι είναι λάθος να επιτρέπεται στους Ελληνοκύπριους να ενταχθούν στην ΕΕ πριν από τη λύση και ότι αυτό περιπλέκει μόνο αυτό το παρατεταμένο πρόβλημα». (Ξέρει πολύ καλά γιατί ο Τζακ Στρο, που παρασημοφορήθηκε από τον πρόεδρο της Τουρκίας ως ο «καλύτερος Τούρκος του εξωτερικού», άλλαξε γνώμη. Έγινε έμμισθος υπάλληλος της Τουρκίας…)

Δηλώνοντας ότι ο τουρκοκυπριακός λαός εξακολουθεί να είναι απομονωμένος και στερημένος από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά του, ο Τατάρ είπε:

«Η διεθνής κοινότητα ανέλαβε πολλές δεσμεύσεις για να τερματίσει την απομόνωσή μας κατά την περίοδο του Σχεδίου Ανάν το 2004, αλλά αυτές οι υποσχέσεις για τερματισμό της απομόνωσης και των περιορισμών δεν έχουν εκπληρωθεί. Αν θέλουμε μια μακροπρόθεσμη και βιώσιμη λύση, είναι απαραίτητο να επικεντρωθούμε στην πραγματικότητα της τρέχουσας κατάστασης στην Κύπρο. Έχουμε δηλώσει ότι είναι καιρός να σκεφτούμε έξω από το κουτί των ομοσπονδιακών λύσεων. Υπάρχουν δύο κράτη στην Κύπρο. Οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι μπορούν να έχουν μια σχέση συνεργασίας που θα ωφελήσει και τις δύο πλευρές μέσω σχέσεων καλής γειτονίας. Μια τέτοια λύση θα καθιστούσε επίσης δυνατή τη συνεργασία στους φυσικούς πόρους και την ενέργεια, και η ελληνοκυπριακή πλευρά θα επωφελούνταν επίσης».

(Οι Τ/κ ουδόλως είναι απομονωμένοι. Απομονωμένο είναι το ψευδοκράτος με απόφαση πρωτίστως του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, Ψ.550).

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στην Ουκρανία, τη Γάζα και άλλα μέρη του κόσμου, ο Τατάρ είπε:
«Δυστυχώς, οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις συνεχίζονται σε άλλα μέρη του κόσμου. Όλες αυτές οι εξελίξεις δείχνουν πόσο σημαντική είναι η Τουρκία για την Κύπρο. Ο τουρκοκυπριακός λαός δεν θα δεχθεί ποτέ την άρση της εγγυοδοσίας της Τουρκίας, την οποία θεωρεί ως ασφάλεια και ύπαρξή του».

Υπογραμμίζοντας τη σημασία της ίσης μεταχείρισης του Ηνωμένου Βασιλείου και των δύο πλευρών στην Κύπρο ως εγγυήτριας δύναμης, ο Πρόεδρος Τατάρ είπε: «Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος μπορεί να φέρει μια νέα προοπτική στην απάνθρωπη απομόνωση που επιβάλλεται στον τουρκοκυπριακό λαό και την ανάγκη να τερματιστούν αυτοί οι άδικοι περιορισμοί επιτρέποντας το απευθείας εμπόριο με απευθείας πτήσεις». (Ούτε η Εργατική ούτε άλλη κυβέρνηση μπορούν να παρανομήσουν παρακάμπτοντας Απόφαση του Ανωτάτου Βρετανικού Δικαστηρίου και περιφρονώντας το Διεθνές Δίκαιο Αεροπλοϊας).

Μιλώντας στη συνάντηση εκ μέρους όλων, ο Λόρδος Hussain δήλωσε ότι είναι «σταθερός υποστηρικτής των δικαιωμάτων του τουρκοκυπριακού λαού, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση».

Συνάντηση με Τ/κ επιχειρηματίες, γκρίζους λύκους και άλλους

Ο κατοχικός Ερσίν Τατάρ συναντήθηκε με αξιωματούχους του Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Αγγλία (CTCC UK) και ορισμένους εκπροσώπους της λεγόμενης κοινωνίας των πολιτών, ανάμεσά τους και Γκρίζοι Λύκοι.

Στη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Γραφείο «Αντιπροσωπείας της ΤΔΒΚ» στο Λονδίνο, συμμετείχαν ο λεγόμενος εκπρόσωπος του ψευδοκράτους στο Λονδίνο Çimen Keskin, ο Πρόεδρος του Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο Muhammet Yaşarata και άλλοι.

Αύξησε τους Τ/κ του ΗΒ κατά 50 χιλιάδες σε δύο μήνες…

Ο Τατάρ είπε ότι υπάρχουν περίπου 350.000 Τουρκοκύπριοι που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι οι Τουρκοκύπριοι που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι επιτυχημένοι σε διάφορους τομείς της ζωής, ο Πρόεδρος Τατάρ εξέφρασε τη σημασία «της συνέχισης των ισχυρών δεσμών μεταξύ των Τουρκοκυπρίων που ζουν στο εξωτερικό και της ΤΔΒΚ και της ενθάρρυνσης των επενδύσεων στη χώρα μας».

Ο Πρόεδρος Τατάρ είπε ότι οι Τουρκοκύπριοι συμβάλλουν στην κοινωνικοοικονομική δομή του Ηνωμένου Βασιλείου και είναι επιτυχημένοι σε διάφορα επαγγέλματα, ενώ ταυτόχρονα διατηρούν την πολιτιστική τους κληρονομιά και τους δεσμούς τους με την ΤΔΒΚ.

(Τον περασμένο Ιούλιο, ο Τατάρ, ευρισκόμενος στο Λονδίνο, είχε πει ότι οι Τ/κ στη Βρετανία είναι 300 χιλιάδες, από τις 50 με 60 χιλιάδες που στην πραγματικότητα αριθμούν. Πώς και μέσα σε δύο μήνες αυξήθηκαν κατά 50 χιλιάδες είναι πραγματικά θαύμα).

Ο Τατάρ επανέλαβε ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν θα κάνει βήμα πίσω από το όραμά της για «δύο κράτη» και ότι : «η ΤΔΒΚ έχει γεωστρατηγική σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο και είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της Δημοκρατίας της Τουρκίας».

Ο κατοχικός ηγέτης ήταν προγραμματισμένο να δώσει συνεντεύξεις σε πραδιοφωνικούς σταθμούς, στην τηλεόραση GB και να έχει επαφές και με άλλες ομάδες.

*Αναδημοσίευση από Ελευθερία σελ. 3